دیگر اخبار
«خیر» در دو چیز است؛ در بخش «اندیشه» داشتن علم صائب و در بخش «انگیزه» داشتن حِلم صالح

«خیر» در دو چیز است؛ در بخش «اندیشه» داشتن علم صائب و در بخش «انگیزه» داشتن حِلم صالح

ائمه جماعت و جمعه باید هر روز در جهت رشد معنوی خود بکوشند

ائمه جماعت و جمعه باید هر روز در جهت رشد معنوی خود بکوشند

جلد دوم کتاب «سلونی قبل ان تفقدونی؛ تحریر نهج البلاغه» به زیور طبع آراسته شد

جلد دوم کتاب «سلونی قبل ان تفقدونی؛ تحریر نهج البلاغه» به زیور طبع آراسته شد

ترویج «امید»، از موانع مهم گرایش جوانان به مواد مخدر است/حمایت از نخبگان علمی و تولید محصولات فخرآور، امید در جامعه را گسترش می دهد

ترویج «امید»، از موانع مهم گرایش جوانان به مواد مخدر است/حمایت از نخبگان علمی و تولید محصولات فخرآور، امید در جامعه را گسترش می دهد

هر خیری که به امت اسلامی رسیده به سبب اتحاد و احترام متقابل بوده است

هر خیری که به امت اسلامی رسیده به سبب اتحاد و احترام متقابل بوده است

پاسخ آیت الله العظمی جوادی آملی به پروفسور پیرونه در خصوص «آموزه های پیامبر اسلام و صلح جهانی»

پاسخ آیت الله العظمی جوادی آملی به پروفسور پیرونه در خصوص «آموزه های پیامبر اسلام و صلح جهانی»

انسان تا زنده است در کلاس آزمون است/ از آن فتنه‌هایی که انسان را گمراه می‌کند، به خدا پناه ببریم

انسان تا زنده است در کلاس آزمون است/ از آن فتنه‌هایی که انسان را گمراه می‌کند، به خدا پناه ببریم

جایگاه حضرت معصومه سلام الله علیها و لزوم معرفت به آن حضرت

جایگاه حضرت معصومه سلام الله علیها و لزوم معرفت به آن حضرت

پیام به همایش ملی «بررسی آراء و اندیشه های تفسیری آیت الله العظمی جوادی آملی»

پیام به همایش ملی «بررسی آراء و اندیشه های تفسیری آیت الله العظمی جوادی آملی»

کلیپ تصویری؛ پیام به همایش ملی بررسی آراء و اندیشه‌ های تفسیری آیت‌ الله جوادی‌ آملی

کلیپ تصویری؛ پیام به همایش ملی بررسی آراء و اندیشه‌ های تفسیری آیت‌ الله جوادی‌ آملی

شناسه : 23127339
آیت الله العظمی جوادی آملی:


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت فرارسیدن ایام اربعین سیدالشهداء علیه السلام، فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در خصوص عظمت قیام اباعبدالله الحسین و اربعین حسینی، را از نظر می گذرانیم.

پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت فرارسیدن ایام اربعین سیدالشهداء علیه السلام، فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در خصوص عظمت قیام اباعبدالله الحسین و اربعین حسینی، را از نظر می گذرانیم.

آیت الله العظمی جوادی آملی بیان داشتند: جریان سید الشهدا(سلام الله علیه)، جریان قیام یک مظلوم در برابر ظالم و اینها نبود، گرچه مظلوم بودند، گرچه با ظالم مبارزه کردند، این موارد سرجای خود محفوظ است؛ اما این‌طور که ذات أقدس الهی در این جریان سرمایهگذاری کرده، صرف اینکه یک مظلومی در برابر ظالم بایستد و مقاومت کند نیست. در جریان سید الشهدا، این یکی از گوشههای نازل مسئله است که شخصی به عنوان امام در برابر ظالم قیام کرده است.

ایشان ادامه دادند: در طول تاریخ حوادث بسیار سنگینی در همین ایران و غیر ایران رخ داده است؛ مگر جریان فخّ کمتر از کربلا بود؟! البته آنها امام معصوم نبودند، ظلم به آنها مثل ظلم به امام معصوم نبود؛ اما در طول تاریخ ظلم فراوان اتفاق افتاده، در همین ایران در جریان حمله مغول، اینها بی‌رحمانه افراد زیادی را در این مملکت کشتند، بسیاری از سرهایی را که بریدند، پوست‌سر اینها را کندند، پوست را پر از کاه کردند و برای عبرت در شهرها گرداندند، اما همه این حوادث در کتابهای تاریخ خاک میخورند و دفن شدند.

معظم له خاطرنشان کردند: عظمت کربلا وقتی روشن میشود که وضعیت «قبل از کربلا» کاملاً روشن بشود که سقیفه چه کرد؟ سپس وضعیت «بعد از کربلا» روشن بشود که سقیفه و اموی و مروانی چه کردند؟ آن وقت معلوم میشود که موضوعِ کل دین در کار بود. این بیان نورانی حضرت امیر از بیانات روشن و شفاف حضرت است، در آن نامهای که برای مالک اشتر نوشت، فرمود مالک! مرا میشناسید که من چه کسی هستم، کسی جرأت نداشت دست مرا ببندد و به سقیفه ببرد و مجبور به امضا کند، اما اینها اولین کاری که کردند قرآن و سنت پیغمبر و دین را به اسارت گرفتند، جلوی قرآن و جلوی سنت حضرت را گرفتند که کسی قرآن را معنا نکند و به سنت استدلال نکند، فرمود یا مالک «فَإِنَّ هَذَا الدِّینَ قَدْ كَانَ أَسِیراً فِی‏ أَیدِی‏ الْأَشْرَارِ یعْمَلُ فِیهِ بِالْهَوَی وَ تُطْلَبُ بِهِ الدُّنْیا»[1] من چه طور میتوانستم قرآن تفسیر کنم؟ چه طور میتوانستم از پیغمبر بگویم؟ اینها ابتدا کل دین را به اسارت گرفتند، بعد دست من را بستند. این برای قبل از کربلا!

آیت الله العظمی جوادی آملی به برخی حوادث تلخ بعد از جریان کربلا اشاره کردند و بیان داشتند: بعد از کربلا، ابن زبیر در برابر حکومت اموی مقاومت کرد، ابن زبیر وقتی دید که در خطر است، خیال کرد که آنها برای کعبه حرمتی قائلاند، رفت درون کعبه متحصّن شد. در کعبه را باز کردن و ابن زبیر را گرفتن که کار آسانی بود، اما آنها منجنیق آوردند، بالای کوه ابوقبیس نصب کردند، تمام این سنگهای بزرگ را ریختند روی سر کعبه و کعبه را به صورت تلّ خاک درآوردند و ابن زبیر را گرفتند، این یعنی چه؟ یعنی اینها با کل دین در جنگ بودند.

ایشان ادامه دادند: پس، جریان قبل از کربلا آن بود، جریان بعد از کربلا این بود؛ لذا زینب کبریٰ قسم خورد، فرمود شما با وحی طرف هستید و قسم به خدا وحی زنده است، نام ما زنده است «فَوَ اللَّهِ لَا تَمْحُو ذِكْرَنَا وَ لَا تُمِیتُ وَحْینَا»[2] وجود مبارک امام سجاد(سلام الله علیه) دستش بسته است و در شام اسیر است، آن شامی بدطینت بیادبانه خواست به حضرت نیشی بزند، گفت «مَنْ غَلَب‏» چه کسی پیروز شد؟ حضرت در حالی که دست بسته و اسیر است، فرمود: ما «إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ مَنْ غَلَبَ وَ دَخَلَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَأَذِّنْ ثُمَّ أَقِم‏»؛[3] اگر خواستی ببینی که چه کسی پیروز شد موقع نماز، اذان و اقامه بگو، ببین نام چه کسی را میبری، ما رفتیم این نام را زنده کردیم و برگشتیم.

معظم له تاکید داشتند: اینکه وجود مبارک امام عسکری می‌فرماید از علائم مؤمن زیارت اربعین است و اینکه میلیون‌ها نفر دارند عرض ادب می‌کنند، این یک پیام دارد؛ یعنی تمام کوشش اموی و مروانی این بود که دین، نبوت، وحی، خاندان عصمت و طهار(ع) را از بین ببرند و این قیام مانع آنها شد و کل دین را نجات داد. اینکه می‌بینید شرق و غرب عالم را حسین بن علی(ع) گرفته است، راز ماندگاری جریان کربلا و اربعین این است که حضرت به تمام دین قیام کرد و تمام دین را احیا کرد. این جریان اربعین از این قبیل است، جریان کربلا از این قبیل است، جریان حسین بن علی از این قبیل است.

آیت الله العظمی جوادی آملی در توصیه ای به مبلغان و طلاب برای استفاده هر چه بیشتر از ظرفیت عظیم اربعین، اذعان داشتند: وظیفه شما علما در این ایام آن است که این عزیزانی که از کشورهای اطراف میآیند، تا از اینجا به پیاده روی اربعین مشرف شوند، همه شیفته ابی‌عبدالله هستند، شما باید راه صحیح، علم، تعلیمات، آداب و اخلاق را طرزی به اینها بگویید که اینها عالمانه به شهرشان برگردند، درست است که سینه زدن، ناله کردن و گریه کردن چیز خوبی است؛ اما اینها در ردیف نوافل تبلیغات شیعه است، آنچه که در ردیف فرائض تبلیغات شیعه است همان علم، آگاهی، معنویت، فقه و عدل است، زمینه نیز فراهم است، اگر به این فرائض بپردازید وضع شیعه بسیار بهتر از این خواهد شد.

 

منبع: درس خارج فقه معظم له مورخ 22 مهرماه 98 و درس اخلاق معظم له مورخ 18 مهر ماه

پاورقی:

[1]. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، نامه53، ص435.

[2]. اللهوف علي قتلي الطفوف، ترجمه فهري، ص185؛ مثير الاحزان، ج2، ص101.

[3]. الامالي(للطوسي)، ص677.